Υποταγή σε ποιά εξουσία;

ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΕ ΠΟΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ;

Η εξάρτηση της Εκκλησίας από την κοσμική εξουσία δεν γίνεται δεκτή από την Ορθοδοξία.

Οι χριστιανοί καλούνται να υπακούουν στους ποιμένες τους (Εβρ. ιγ' 17) και η Εκκλησία έχει κεφαλή Της τον Κύριο (Εφεσ. α' 22. ε' 23-24. Κολ. α' 18). Η υπακοή στην πολιτική εξουσία δεν είναι απόλυτη. Στην περίπτωση πού η κοσμική εξουσία αντιταχθεί στο θέλημα του Θεού, οι πιστοί καλούνται να πειθαρχήσουν στον Κύριο και όχι στους κοσμικούς άρχοντες. (Πράξ. ε' 29)

Όμως αυτό δεν εμποδίζει τους χριστιανούς να είναι υποδειγματικοί πολίτες στην περίπτωση πού οι κοσμικοί νόμοι δεν είναι αντίθετοι με το νόμο του Θεού. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πώς η κοσμική εξουσία γίνεται ρυθμιστής των πραγμάτων της Εκκλησίας ή ακόμη πώς καθορίζει και τους ποιμένες της Εκκλησίας.

Ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος, απευθυνόμενος στον κοσμικό άρχοντα, λέγει: «Άρχεις μαζί με τον Χριστό και διοικείς μαζί με Αυτόν. Από Εκείνον σου έχει δοθεί το ξίφος, όχι για να το χρησιμοποιήσεις, αλλά για να αποτελεί απειλή. Τούτο δε θα πρέπει να το διαφυλάσσεις καθαρό, για να το επιστρέψεις σ' Εκείνον ο οποίος σου το έδωσε... Συντάξου με τον Θεό και όχι με τον άρχοντα του κόσμου! Με τον αγαθό Δεσπότη και όχι με τον πικρόχολο τύραννο...» (Γρηγ. Θεολ,Λόγος ιζ' 9).

Συγκρίνοντας ο άγιος Γρηγόριος την πολιτειακή εξουσία με την Ιερατική, υπογραμμίζει πώς η εξουσία του επισκόπου είναι ανώτερη από την εξουσία των κοσμικών αρχόντων και πώς εκείνοι, σαν χριστιανοί, βρίσκονται κάτω από αυτή την εξουσία: «Και ο νόμος του Χριστού σας θέτει κάτω από την εξουσία μου και κάτω από αυτό το βήμα. Διότι και εμείς εξουσιάζαμε, θα προσθέσω δε και το ότι η δική μας εξουσία είναι μεγαλύτερη και τελειότερη. Η μήπως θα πρέπει το Πνεύμα να υποχωρήσει στη σάρκα και τα επουράνια στα επίγεια; θα δεχθείς την παρρησία μου, διότι γνωρίζω ότι είσαι Ιερό πρόβατο από το Ιερό ποίμνιο μου και θρέμμα του μεγάλου Ποιμένας...» (Γρηγ. Θεολ., Λόγος ιζ' 8).