Θεματολογία




Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Ελισσάβετ οσίας, της θαυματουργού, Σάββα του στρατηλάτου, Αχιλλέως, Φήλικος, Φορτουνάτου ιερομάρτυρος, Δούκα του Μυτιληναίου (1564), Νικολάου (1795), Ακυλίνας, Γεωργίου των νεομαρτύρων.
ΚΗΡΥΤΤΕΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ;

ΚΗΡΥΤΤΕΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ;


 

 

ΚΗΡΥΤΤΕΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ;

+ π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ Ή ΑΝΑΣΤΑΣΗ; ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Β’ ΕΚΔΟΣΗ-ΑΘΗΝΑ 1995

 

    Οι αποκρυφιστές που υποστηρίζουν ότι η Καινή Διαθή­κη κηρύττει τη μετενσάρκωση, επικαλούνται μερικά εδάφια της Γραφής.

Το περιοδικό "Παραψυχολογία" του Γ. Βουλούκου ανα­φέρεται στο Ματθ. ε' 18: «Έως ότου παρέλθη ο ουρανός και η γη, ούτε ένα γιώτα ή μικρή στιγμή δεν θα καταργηθή από τον νόμον, μέχρις ότου γίνουν όλα», μεταφράζει το περιοδικό και σχολιάζει: «Ποιο νόμο; όχι το νόμο των γραμματέων και Φαρισαίων, αλλά το νόμο τού Κάρμα!»! (Παραψυχολογία, Ιούνιος 1980, σ. 92).

 Αλλά ο Χριστός μιλάει στο εδάφιο αυτό για το σκοπό της έλευσής Του. «Μη νομίσητε», λέγει, «ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον και τους προφήτας- ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι». Ο Χριστός εξεπλήρωσε και ολοκλήρωσε το νόμο και τους προφήτες. Αναφερόμενος στο λόγο της Παλαιάς Διαθήκης, «οφθαλμόν αντί οφθαλ­μού», προσθέτει: «Εγώ δε λέγω υμήν μη αντιστήναι τω πονηρώ... » (Ματθ. ε' 17. 38). Όχι μόνο να μην ανταποδίδει κανείς περισσότερα από εκείνα που αδικείται, αλλά και να μην ανταποδίδει καθόλου το κακό. Δεν γίνεται εδώ υπαι­νιγμός για κάρμα και μετενσάρκωση!

 Ένα άλλο εδάφιο, στο οποίο αναφέρεται το περιοδικό "Παραψυχολογία" είναι το Ρωμ. στ' 23. Σχολιάζει: «Τι άλλο μπορεί να σημαίνει παρά το ότι το Κάρμα για τις κα­κές πράξεις συνεπάγεται επιστροφή στη γη για να φέρει κανείς τη θνητότητα μέχρι που ο αμαρτωλός να έχει μάθει τα μαθήματα του;» (Παραψυχολογία, Ιούνιος 1980, σ. 92).

Το Ρωμ. στ' 23 αναφέρει, «τα γαρ οψώνια της αμαρτίας θάνατος, το δε χάρισμα τού Θεού ζωή αιώνιος εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών». Η αμαρτία είναι χωρισμός τού ανθρώπου από τον Θεό και οδηγεί στον πνευματικό θάνα­το. Όμως όταν ο αμαρτωλός προστρέξει στην αγάπη τού Θεού και αναγεννηθεί με τη δωρεά του Θεού «εν Χριστώ Ιησού», οδηγείται από το θάνατο στη ζωή.

Όπως έχει λεχθεί αυτή η αναγέννηση δεν συντελείται σε διάστημα πολλών ζωών, αλλά μπορεί να γίνει και σε μια στιγμή. Αυτό συνέβη με το ληστή, που ζήτησε το έλεος τού Χριστού.

 Ο απόστολος Ιάκωβος αναφέρει πως όταν κανείς πα­ρασυρθεί από τη δική του επιθυμία, πειράζεται και η επιθυ­μία του γεννά την αμαρτία και η αμαρτία το θάνατο, δηλαδή τον πνευματικό θάνατο. Όμως ο πνευματικός αυτός θάνα­τος ξεπερνιέται με την πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου, που είναι αποτέλεσμα όχι της δικής του προσπάθειας, αλλά της βούλησης τού Θεού (Ιακ. α' 14—18).

Και πάλι διαπιστώνουμε πως σ' αυτό το εδάφιο δεν γί­νεται λόγος για κάρμα και μετενσάρκωση, αλλά για το αποτέλεσμα της ανθρώπινης αμαρτίας και για το αποτέλε­σμα της χάρης του Θεού.

 Ο Χριστός μίλησε για "άνωθεν γέννηση", εννοώντας την πνευματική αναγέννηση, που συντελείται με το άγιο βάπτισμα και με τη ζωή στην Εκκλησία (Ιω.γ' 3-5).Οι αποκρυφιστές του περιοδικού "Παραψυχολογία" χρησιμο­ποιούν και αυτό το εδάφιο για να τονίσουν: «Να μια λεκτι­κή και σαφής δήλωση της αναγκαιότητας για τον άνθρωπο να περνά από ζωή σε ζωή μέχρι που να φθάσει σε πνευμα­τικά επιτεύγματα» ( Παραψυχολογία, Ιούνιος 1980, σ. 92).

Εδώ υπονοείται ασφαλώς η ανθρώπινη προσπάθεια, από ζωή σε ζωή, με σκοπό να οδηγήσει ο άνθρωπος τον εαυτό του σε πνευματικά επιτεύγματα, συμπεραίνει το ίδιο περιοδικό. Όμως το εδάφιο μιλάει για "άνωθεν γέννηση", για δώρο του Θεού, που αποκλείει κάθε έννοια αυτοσωτηρίας, στην οποία βασίζεται η διδαχή του κάρμα και της με­τενσάρκωσης.

 Η σωτηρία δεν συντελείται με τις προσπάθειες του άνθρωπου, που επεκτείνονται "από ζωή σε ζωή", αλλά με τη θυσία τού Χριστού, που είναι μία και μοναδική" «μια γαρ προσφορά τετελείωκεν εις το διηνεκές τους αγιαζομένους» (Εβρ. Γ 14). Ο Χριστός σώζει τους πιστούς, δεν σώζονται μόνοι τους. Δεν έρχεται κάθε φορά με νέα ενσάρκωση να τους σώσει, αλλά ήλθε και πρόσφερε τη σωτηρία με την μία και μοναδική Του θυσία. Και εμείς όλοι που ενταχθήκαμε με το άγιο Βάπτισμα στο σώμα του Χριστού και ζούμε "εν Χριστώ", προσβλέπουμε τώρα όχι σε άλλες μετενσαρκώσεις, αλλά στη δευτέρα παρουσία Του, που θα σημάνει για όλους μας την ανάσταση των σωμάτων, την αφθαρσία και αθανα­σία (Βλ. και όσα εκτίθενται στα βιβλία μας, "Αυτογνωσία, αυτοεξέλιξη, σωτηρία", Πρέβεζα 1991 και "Η Ορθόδοξη Εκκλησία Πίστη-Λατρεία-Ζωή", Πρέβεζα 1991).

Οι αποκρυφιστές με τους οποίους ασχολούμεθα δεν δέ­χονται αυτή τη διδαχή και απορρίπτουν τη δευτέρα Παρου­σία του Χριστού.

Σύμφωνα με τη δοξασία του Κέϋση, την οποία αποδέχε­ται και ο Γ. Βουλούκος, «το Πνεύμα του Ιησού Χριστού εκδηλώθηκε πολλές φορές στη γη, πριν τον ερχομό του Ιησού. Μερικές φορές εκδηλώθηκε μέσω κάποιου σαν τον Μελχισεδέκ και άλλες φορές εκδηλώθηκε σαν πνευματική επιρροή μέσω κάποιου δασκάλου που διατηρούσε την λα­τρεία του ενός Θεού» (Βλ. Λάνγκλεϋ, σ. 124).

Κατά την αντίληψη αυτή, αυτό που ο Χριστός ήταν, μπο­ρεί να γίνει ο κάθε άνθρωπος˙ «Ο Χριστός που εκδηλώθη­κε ο Ίδιος, μέσω του σώματος τού Ιησού, συμπλήρωσε την δική του ανάπτυξη στην γη˙ αυτό δημιουργεί την πε­ποίθηση στην διαβεβαίωσή Του προς τους μαθητές Του, ότι αυτοί θα ήσαν ικανοί να κάνουν όλα όσα Αυτός είχε κάνει. Αυτό ήταν προφανώς αδύνατον, αν επρόκειτο να παραμείνουν τόσο ατελείς πνευματικά, όσο ήταν εκείνο το διάστημα. Προϋποτίθεται ότι θα επέστρεφαν πολλές φορές προτού μπορέσουν να φτάσουν στο στάδιο της δικής Του διαφώτισης» (Λάνγκλεϋ, σ. 129).

Μ' αυτά τα δεδομένα ο Χριστός δεν ήταν Σωτήρας του κόσμου, όπως αναφέρει η αγία Γραφή (Λουκ. β' 11. Πράξ. δ' 12), αλλά ήλθε με μοναδικό σκοπό τη δική του προσωπική "εξέλιξη" και "σωτηρία". Ο σταυρός του Χριστού δεν έχει, σύμφωνα μ' αυτή την αντίληψη, εξιλεω-τικό χαρακτήρα είναι μόνο ένα παράδειγμα για να δείξει στους οπαδούς Του «όχι μόνον την ευκολία, με την οποία μπορούν να εγκαταλειφθούν οι γήϊνοι δεσμοί της σάρκας, αλλά την ολική ασημαντότητα του σώματος αφ' ότου στα­ματήσει να στεγάζει την ψυχή. «Ο Πρίγκιπας της Ειρήνης κατήλθε στην γη με ανθρώπινη μορφή για να συμπληρώσει την δική Του ανάπτυξη» (Λάνγκλεϋ, σ. 131).

Μ' αυτή τη βάση η δευτέρα παρουσία τού Χριστού, η ελπίδα των χριστιανών, που θα σημάνει τη δική τους σω­ματική ανάσταση, την είσοδο στην αιώνια ζωή σε αφθαρ­σία και αθανασία (Α' Κορ. ιε' 13-58), ακυρώνεται. Ο Κέϋ­ση, αναφερόμενος στις διάφορες "εκδηλώσεις", όπως ισχυρίζεται, τού Χριστού, καταλήγει: «Τι σχέση έχει αυτό το συμπέρασμα με τη Δευτέρα Παρουσία; Λοιπόν, έχοντας υπόψη τα όσα ανεφέρθησαν, παύει να υπάρχει Δευτέρα Παρουσία » (Λάνγκλεϋ, σ. 124).

Ο Γ. Βουλούκος υποστηρίζει:

«...Ο Χριστός, με την ερώτηση ‘ποιος λένε ότι είμαι’ (Ματθ. ιστ' 13-14), ήθελε να μάθει ποιος πίστευαν οι άνθρωποι ότι είχε υπάρξει σε μια προηγούμενη ζωή και η υπόθεση επιβεβαιώνεται από την απάντηση των μαθητών, ότι αυτός ήταν ο Ηλίας είτε ο Ιερεμίας, «μια απάντηση την οποία ούτε διέψευσε ούτε επιβεβαίωσε» (Παραψυχολογία, Ιούνιος 1980, σ. 91).

Ο ισχυρισμός αυτός είναι εσφαλμένος. Γιατί ο Χριστός υπογραμμίζει εδώ τη Θεανδρική Του υπόσταση, αναφερό­μενος στην πίστη που διακήρυξε ο Πέτρος: «Συ ει ο Χρι­στός ο Υιός του Θεού του ζώντος», «Μακάριος ει, Σίμων Βαριωνά, ότι σαρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, άλλ' ο Πα­τήρ μου ο εν τοίς ουρανοίς». Η αληθινή ταυτότητα του Χριστού αποκαλύφθηκε στον Πέτρο όχι από άνθρωπο, αλλά από τον ίδιο το Θεό! (Ματθ. ιστ' 16-18).

Το ότι ο Χριστός δεν έρχεται με αλλεπάλληλες ενσαρ­κώσεις, υπογραμμίζει ιδιαιτέρως η προς Εβραίους επιστο­λή. «Και όπως οι άνθρωποι μια φορά πεθαίνουν και ύστερα έρχεται κρίσις, έτσι και ο Χριστός, αφού μια φορά εθυσιάσθηκε δια να πάρη επάνω του τας αμαρτίας των πολλών, θα εμφανισθή δια δευτέραν φοράν χωρίς αμαρτίας εις εκεί­νους που τον αναμένουν δια την σωτηρίαν τους» (Εβρ. θ' 27-28). Ο Χριστός, λοιπόν δεν ήλθε πολλές φορές, με διαφορετικά σώματα και ονόματα, αλλά μόνο μία και ανα­μένεται να ξαναέλθει κατά τη δευτέρα Του Παρουσία.

Επομένως τα εδάφια αυτά, στα οποία καταφεύγουν οι αποκρυφιστές, που ισχυρίζονται πως δήθεν η Καινή Διαθή­κη διδάσκει το κάρμα και τη μετενσάρκωση, είναι εντελώς άσχετα μ' αυτό το θέμα.

 

ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ Π.Ε.Γ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ: 210 6396665

(ΘΑ ΣΤΑΛΕΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΣΑΣ ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΒΟΛΗ)


ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ   www.egolpion.com

22  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2011



Όσοι έχουν διαβάσει το συγκεκριμένο άρθρο συνήθως διαβάζουν επίσης τα παρακάτω:

  
Share |

Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις απόψεις των συντακτών τους

English


 
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ:
Ολόκληρο το βιβλίο του Θεολόγου – Φιλολόγου κ.Νικολάου Σωτηρόπουλου (Έκδοσις Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητος Ο ΣΤΑΥΡΟΣ-2003) προσφορά του ιδίου.
Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΕΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ:
Του θεολόγου Λάπρου Σκόντζου
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (Λουκ. 22,39-23,49):
Μετά το τελευταίο δείπνο με τους μαθητές Του, και το διάλογο μαζί τους, οι μαθητές ακολούθησαν τον Ιησού στο όρος των Ελαιών...:Μιχαήλ Χούλη
«ΘΑΝΑΤΟΝ ΘΑΝΑΤΩ ΣΥ ΘΑΝΑΤΟΙΣ ΘΕΕ ΜΟΥ»!:
Το γεγονός του θανάτου αποτελεί την πιο συγκλονιστική και συνάμα την πιο φοβερή κατάσταση στην ανθρώπινη φύση. ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
ΚΑΤΗΛΛΑΓΗΜΕΝ ΤΩ ΘΕΩ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΑΥΤΟΥ (Θεολογικό σχόλιο στην ιλαστήρια Θυσία του Χριστού):
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
Ο ΝΥΜΦΙΟΣ ΣΤΟΥΣ «ΝΥΜΦΙΟΥΣ»:
Το ωράριο τελέσεως των ακολουθιών - Η Εικόνα του νυμφίου και η περιφορά της - Παράλειψη το Ψαλτηρίου : π. Β. Σπηλιόπουλος
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ:
12 και 13 Απριλίου 2014, διοργανώνεται στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού η λεγόμενη «Γιορτή Αυτάρκειας»
H ΔΙΑΣΤΡΟΦH ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ “ΝΩΕ”:
Το μόνο αληθινό και σύμφωνο με την Παλαιά Διαθήκη στοιχείο ήταν τα ονόματα του Νώε και των παιδιών των!!! Του κ. Χριστόδουλου Βασιλειάδη
ΕΓΚΩΜΙΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟΝ:
...πρόκειται για τον δυτικό συναισθηματισμό που αδυνατεί να ξεπεράσει τη Μ. Παρασκευή, την οποία θεωρεί κορωνίδα των εορτών, και να φτάσει στο Πάσχα: π. Β. Σπηλιόπουλος
«Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ» ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ «ΣΚΟΠΙΑΣ» ΜΕ ΤΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΑ:
πρωτ. π. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου Λέκτορος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΣ ΠΛΗΘΩΝ Η ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ:
Ο Πλήθων πίστευσε ότι το κλυδωνιζόμενο Βυζάντιό μας θα σωζόταν αναγόμενο πνευματικώς στους αρχαίους χρόνους: Αθ. Καραθανάσης
ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ «ΘΕΡΑΠΕΙΑ» ΣΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ:
Ομιλία του Αρχιμ. Αυγουστίνου Μύρου στο αντιαιρετικό σεμινάριο της Ι.Μ.Γλυφάδας, πού έγινε την Δευτέρα 7-4-2014
Εγγραφή στην ομάδα ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
Επισκεφτείτε την παρούσα ομάδα
  Αρχική \ Θεματολογία \ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ \ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - ΚΑΡΜΑ \ ΚΗΡΥΤΤΕΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΗΝ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ;


active³ 4.8 · © 2000 - 2013 IPS Ltd · Όροι χρήσης