ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ:
Μένω στην αυλή Του ...
προσπαθώντας να μη με νικήσει
η τραγικότητα του μηδενός και της μοναξιάς.
Μέσα στις μυριάδες των ανθρώπων που τον ακολούθησαν στο διάβα του χρόνου ένας είμαι και εγώ. Η πρόσκλησή Του με σεβασμό της ελευθερίας μου, η εκτίμησις στην επιλογή και την ευθύνη μου με γοήτευσαν. Παρά την προσπάθειά μου όμως δεν κατάφερα πάντοτε να αρνηθώ τον εαυτό μου. Ο εγωισμός, η φιλαυτία, η εγωπάθεια και ο ατομοκεντρισμος στάθηκαν και στέκονται πολλές φορές αντίβαρο στο άθλημα της απαρνήσεως του εαυτού μου. Όχι μόνο δεν καταφέρνω να σηκώσω τον σταυρό του χρέους μου αλλά γογγύζω. Όμως δεν εγκαταλείπω. Μένω στην αυλή Του προχωρώντας σημειωτόν και προσπαθώντας να μη με νικήσει η τραγικότητα του μηδενός και της μοναξιάς.
Ποιος είναι αυτός που ακολούθησα; Η σκέψη μου στρέφεται νοερά στην όμορφη και συγκλονιστική συζήτηση Του Ιησού Χριστού με τους μαθητές του, όπως διασώζεται στο Ευαγγελικό κείμενο: «τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι τον υιόν του ανθρώπου; Οι δε είπον· οι μεν Ιωάννην τον βαπτιστήν, άλλοι δε Ηλίαν, έτεροι δε Ιερεμίαν ή ένα των προφητών. Λέγει αυτοίς· υμείς δε τίνα με λέγεται είναι; Αποκριθείς δε Σίμων Πέτρος είπε· συ εί ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ. 16, 13-16).
Πολλοί μίλησαν στο παρελθόν, μιλούν σήμερα και θα μιλούν και αύριο για τον Χριστό περιπίπτοντας από σύγχυση σε σύγχυση. Μερικοί τον χαρακτηρίζουν ως μεγάλο διδάσκαλο, εκείνον που έκοψε την ιστορία στα δυο. Όμως αυτός ο διανοητικά κατασκευασμένος Χριστός δεν σώζει. Εγώ πιστεύω και υπηρετώ τον Χριστό που ομολόγησε ο Πέτρος: «Συ εί ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος». (Ματθ. 16, 16).
Το μόνο για το οποίο ανησυχώ είναι αν θα κατορθώσω Αυτός να είναι η ανάστασή μου και όχι η πτώση μου κατά την προφητεία του Συμεών: «Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών» (Λουκ. 2, 34).
Απόσπασμα από την πρόσφατη εισήγησή του στη Σύνοδο....
δυστυχώς πέρασε απαρατήρητο....
Αναδημοσίευση από την πολύ καλή ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον www.egolpion.com
7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011
Share on Facebook