Ερμηνεία των λέξεων «έως ου»

Ερμηνεία των λέξεων «έως ου»

   Και εδώ, μας λέγουν, οι «Ευαγγελικοί» δεν βλέπετε, ότι η Γραφή αναφέρει, ότι δεν εγνώρισεν αυτήν, «Έως ου εγέννησε...» πριν να συγκατοικήσωσιν, άρα κατόπιν εγνώρισεν αυτήν. Πώς λοιπόν μας λέγετε, ότι είναι Αειπάρθενος η Μαριάμ; Την περίπτωσιν αυτήν της Γραφής θα φροντίσωμεν να την ερμηνεύσωμεν διά της Γραφής.

Πάντως προκαταβολικώς λέγομεν, ότι το «έως», το «έως ου» και το «έως αν», εις την γλώσσα της Αγ. Γραφής δεν έχουσι πάντοτε την ερμηνεία πού δίδουν οι πάσης φύσεως κακοί ερμηνευταί, δηλαδή να σημαίνουσι μόνον διάστημα καιρού, το οποίον αφού συμπληρωθεί να γίνεται το εναντίον, αλλά σημαίνουσι καί τό πάντοτε, το αίωνίως, ώς θά ίδωμεν κατωτέρω.

Το «έως ου» εις την περίπτωσιν αυτήν δεν ετέθη δια να πληροφορηθώμεν, ότι μετά ταύτα εγνώρισεν Αυτήν ο Ιωσήφ, αλλ' ίνα αποκλείση προηγούμενον τόκον, ως αποδεικνύεται εκ των κάτωθι Γραφικών χωρίων.

α) «Ανατελεί εν ταις ημέραις αυτού δικαιοσύνη και πλήθος ειρήνης, ΕΩΣ ΟΥ ανταναιρεθή η σελήνη» (Ψαλμ. οα' 7). Εάν έχει λοιπόν η ερμηνεία του «έως ου» ως λέγουσιν οι «Ευαγγελικοί», οι Ιεχωβίται και λοιποί, τότε μετά την εξάλειψιν της Σελήνης πρέπει η δικαιοσύνη του Κυρίου νά μετατραπεί εις αδικίαν.

β) «ουκ επίστευον ουν οι Ιουδαίοι περί αυτό, ότι τυφλός ην και ανέβλεψεν, έως ότου εφώνησαν τούς γονείς αυτού... και ηρώτησαν αυτούς κ.λ. π. ». (Ίωάν. θ' 18). Και εν τω χωρίω τούτω το επίρρημα «έως» σημαίνει συνέχειαν της αυτής καταστάσεως, ότι δηλαδή, οι Ιουδαίοι ουδόλως επίστευσαν και μετά την πρόσκλησιν των γονέων του τυφλού, ως αναφέρει άλλωστε ρητώς τούτο ο Ευαγγελιστής (αυτόθι 24-41).

γ) «Είπεν ο Κύριος τω Κυρίω μου' κάθου εκ δεξιών μου ΕΩΣ ΑΝ θω τούς εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου» (Ψαλμ. ρθ' 1, Ματθ. κβ' 44, Πράξ. β' 35). Και εδώ έχει την έννοια του μονίμου του παντοτινού το «έως αν», διότι εν εναντία περιπτώσει πρέπει να πιστεύσωμεν, ότι θα έλθει καιρός πού ο Κύριος θα παύση να ευρίσκεται παρά τω Θεώ.

δ) «Το δε ύδωρ ηλαττονούτο ΕΩΣ του δεκάτου μηνός» (Γεν. η' 5). Και εδώ το «έως» έχει την έννοια του μονίμου, του παντοτινού, και όχι της αλλαγής' διότι, εάν δώσω μεν την ερμηνείαν πού δίδουν οι Διαμαρτυρόμενοι και λοιποί, ότι «έως» του δεκάτου μηνός ηλαττούτο το ύδωρ και έπειτα επαυσε να ελαττώνεται, τότε δέν θα υπήρχε κανείς εξ αυτών σήμερον.

ε) «Και απέστειλε τον κόρακα και εξελθών ουκ ανέστρεψεν ΕΩΣ του ξηρανθήναι το ύδωρ από της γης». (Γεν. η' 7). Και ερωτάται, αφού δεν επέστρεψεν ο κόραξ, εφ' όσον υπήρχε ύδωρ ακόμη, μήπως επέστρεψεν όταν εξηράνθη το ύδωρ; Διότι κατά την ερμηνείαν αυτών θα πρέπη να επέστρεψε κατόπιν....

στ) «Και τη Μελχόλ θυγατρί Σαούλ ουκ εγένετο παιδίον ΕΩΣ της ημέρας του αποθανείν αυτήν». (Β' Βασ. ή Σαμ. στ' 23). Και ερωτώνται οι πάσης φύσεως κακοί ερμηνευταί, είτε εξ αγνοίας είτε εκ πονηρίας κινούμενοι. Αφού δεν εγέννησεν η Μελχόλ, έως πού απέθανε, μήπως παραδέχονται ότι εγέννησε μετά τον θάνατόν της; Διότι ως ερμηνεύουν το «έως» θα πρέπει να εγέννησε μετά θάνατον...

ζ) «Και ιδού εγώ μεθ' υμών είμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος». (Ματθ. κη' 20). Μήπως όμως μετά την συντέλειαν θα παύση νά είναι μετ' αυτών;

Αλλά μη πλανώμεθα διότι, όσον έπαυσε το ύδωρ του κατακλυσμού να ολιγοστεύη, όσον ο κόραξ επέστρεψεν εις την Κιβωτόν όταν εξηράνθη ή γη, και όσον εγέννησεν η Μελχόλ μετά τον θάνατόν της, άλλο τόσον εγέννησε και η «Θεοτόκος» άλλα παιδιά μετά την γέννησιν του Κυρίου.

  Την ορθήν δέ ερμηνείαν του «έως» μας την δίδει ο θείος Χρυσόστομος λέγων: «Το «έως» ένταυθα είρηκεν, ουχί ίνα υποπτεύσης, ότι μετά ταύτα αυτήν έγνω, αλλ' ίνα μάθης, ότι προ των ωδίνων πάντως ανέπαφος ην η Παρθένος». (Ομιλ. Ε' είς τό κατά Ματθ.).

Από το βιβλίο "ΑΝΤΙΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΙ ΟΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΙ"

Του Δ.Παναγόπουλου