ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ
«ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗ ΓΕΝΕΣΗ»
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ
ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ
ΕΝΟΤΗΤΑ 12η
Τμῆμα Η´
1. Μετά ἀπ᾽ αὐτά γράφθηκε (στήν Ἁγία Γραφή) σχετικά μέ τίς γενεές πού κατάγονται ἀπ᾽ τό Νῶε, “᾽Απ᾽ αὐτόν τόν ἴδιο τόν ᾽Ιάφεθ, μαζί μέ τόν ᾽Ιάφεθ, προῆλθαν δέκα πέντε γενεές. Κι ἀπ᾽ τόν ἴδιο τόν Χάμ, μαζί μέ τόν Χάμ, ὑπῆρξαν τριάντα γενεές, ἐκτός ἀπ᾽ τούς Φιλισταίους καί τούς Καππαδόκες, οἱ ὁποῖοι προῆλθαν ἀπ᾽ αὐτούς κατόπιν. Καί ἐκ δευτέρου ἀπ᾽ τόν Σήμ, μαζί μέ τόν Σήμ, ὑπῆρξαν εἴκοσι ἑπτά γενεές· συνολικῶς ὑπῆρξαν ἑξῆντα δύο γενεές. Καθεμιά δέ ἀπ᾽ αὐτές διακρίνεται ὡς πρός τό λαό, τή γλῶσσα, τή χώρα· ᾽Απ᾽ τόν Νεβρώδ δέ, γιά τόν ὁποῖο εἰπώθηκε, “Ὑπῆρξε ρωμαλαῖος γίγαντας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου”(Γεν 10, 9), ὁ ὁποῖος πράγματι ἔκανε, σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου, πόλεμο ἐναντίον καθεμιᾶς φυλῆς καί τίς ἐκδίωξε ἀπό ἐδῶ, γιά νά πᾶνε καί νά συναθροίζωνται σέ περιοχές πού διαμοίρασε σ᾽ αὐτές ὁ Θεός. Γι᾽ αὐτό καί λέγεται (στή Γραφή), “῞Οπως ὁ Νεβρώδ, ὁ ρωμαλαῖος γίγαντας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου”(Γεν 10, 9).
Περί τοῦ εὐλογητοῦ, ἐάν κάποιος εὐλογοῦσε εἴτε μεγιστάνα εἴτε πρίγκηπα, ἔλεγε, “εἴθε νά γινόσουν ὅπως ὁ Νεβρώδ ὁ ρωμαλέος γίγαντας, πού θριαμβεύει στούς πολέμους τοῦ Κυρίου. Βασίλευσε δέ στήν (πόλι) Αrach, δηλ. στήν ῎Εδεσσα καί στήν Αchar, δηλ. στήν Νισίβιν, καί στήν Chalaye, δηλ. τήν Κτησιφώντα. Στήν Rahbot, τήν Ηadiab, στήν Chalia, δηλ. τήν Ηatra, στήν Rasau, δηλ. τήν Resh-Α¨na, πολιτεία δηλ. μεγάλη κατ᾽ ἐκεῖνο τόν καιρό”.
2. Καί πάλι εἰπώθηκε (στή Γραφή): “Σέ ὁλόκληρη τή γῆ ὡμιλεῖτο μία γλῶσσα... καί εἶπαν: ἄς οἰκοδομήσουμε πολιτεία καί πύργο πού ἡ κορυφή του νά ἀγγίζη τόν οὐρανό καί ἄς ἀποκτήσουμε διασημότητα, γιά νά μήν τυχόν διασκορπισθοῦμε σέ ὁλόκληρη τή γῆ”(Γεν 11, 1, 4). Γιατί, ὅμως, (νά κτίσουν) πολιτεία ὀχυρωμένη, ἐνῶ δέν ἀπειλοῦνται ἀπό τίποτε καί κανένα. Πρός τί δέ πύργος πού νά ἐγγίζη τόν οὐρανό, ἀφοῦ αὐτοί οἱ ἴδιοι ἔχουν συνάψει σταθερή συνθήκη (μέ τό Θεό) ὅτι δέν θά συμβῆ (στό μέλλον) κατακλυσμός; Καί τό “γιά νά μήν τυχόν διασκορπισθοῦμε σέ ὁλόκληρη τή γῆ”, ποιός ἄλλος ἄραγε (ὑπῆρχε) ἐκτός ἀπ᾽ αὐτούς, ὁ ὁποῖος νά τούς διασπείρη; Καί μέ τό “ἄς ἀποκτήσουμε διασημότητα”, εἶναι βέβαιο ὅτι (αὐτό πού) οἰκοδόμησε πολιτεία καί πύργο ἦταν ἡ ὁμόψυχη ὑπεροψία τους, γι᾽ αὐτό καί συνέβη νά διασκορπισθοῦν ἐξαιτίας δηλ. τῆς διαφωνίας, ἡ ὁποία προέκυψε μεταξύ τους.
3. Καί κατέβηκε, λέει ἡ Γραφή, ὁ Κύριος, γιά νά δῆ τήν πολιτεία, δηλ. ὁ Κύριος εἶδε τό ἔργο τῆς ἀνοησίας τους καί εἶπε, “῎Ας μή παραλείψουν αὐτοί τίποτε, ἀπ᾽ αὐτά πού πρότειναν μεταξύ τους, πρᾶγμα πού σημαίνει, ἄς μή ἐκφύγωσιν τῆς ποινῆς. Διότι βέβαια θά τούς συμβῆ τό ἀντίθετο ἀπ᾽ ὅ,τι εἶπαν, ῎Ας μή διασκορπισθοῦμε”.
Λέει (ὁ Θεός), “᾽Ελᾶτε, ἄς κατεβοῦμε κι ἄς προκαλέσουμε ἐκεῖ σύγχυσι στίς γλῶσσες τους”.
Τότε δέ δέν τό ἔλεγαν πρός κάποιον (ἄνθρωπο), διότι τό “᾽Ελᾶτε, ἄς κατεβοῦμε” εἶναι περιττό (λεγόμενο) σχετικά μέ κάποιο ἄνθρωπο. Διότι τόν Υἱό καί τό Πνεῦμα προσαγόρευε ἔτσι, ὥστε (νά γνωρίζης) ὅτι χωρίς τόν Υἱό καί χωρίς τό Πνεῦμα δέν παραχωρήθηκαν οὔτε οἱ προηγούμενες γλῶσσες οὔτε οἱ ἔσχατες. “῎Ας συγχέουμε ἐδῶ τίς γλῶσσες, ὥστε νά μήν ἀκούη (καταλαβαίνη) ὁ ἕνας τή φωνή τοῦ ἄλλου”(Γεν 11, 7).
Φαίνεται ὅτι ἐκεῖνοι (οἱ οἰκοδομοῦντες) ἔχασαν τήν κοινή γλῶσσα (τους) καί εἰς ἀντικατάστασί της ἀπέκτησαν (ἄλλες) γλῶσσες. Διότι, ἄν δέν εἶχε χαθῆ ἡ προηγούμενη γλῶσσα τους, δέν θά ἐρημωνόταν τό προηγούμενο ἔργο τους. Διότι, ἐπειδή ἀπολέσθηκε ἡ προηγούμενη γλῶσσα τους, —ἡ ὁποία χάθηκε ἀπ᾽ ὅλα τά ἔθνη καί διατηρήθηκε σ᾽ ἕνα μόνο (ἔθνος)—, ἐρημώθηκε τό μέχρι τότε οἰκοδομικό τους ἔργο. Καί πάλι, ἐξαιτίας τῶν νέων αὐτῶν γλωσσῶν, οἱ ὁποῖες τούς ἔκαναν νά εἶναι μεταξύ τους ἀλλοεθνεῖς καί νά μήν καταλαβαίνουν ὁ ἕνας τόν ἄλλο, ἔγινε μεταξύ τους πόλεμος, ἐξαιτίας τῆς διαιρέσεως πού εἰσήγαγαν οἱ γλῶσσες μεταξύ ἐκείνων.
4. Γι᾽ αὐτές δέ τίς αἰτίες ἔγινε πόλεμος μεταξύ αὐτῶν, πού εἶχαν οἰκοδομήσει ὀχυρωμένη πόλι ἀπό φόβο πρός τούς ἄλλους καί διασκορπίσθηκαν μεταξύ τους ἀνά σύμπασα τή γῆ, αὐτοί πού αὐτό ἀκριβῶς φοβοῦνταν. Ὁ διασπείρας αὐτούς ὑπῆρξε ὁ Νεβρώδ· ἐκεῖνος ἀκόμη κυρίευσε τή Βαβέλ καί βασίλευσε σ᾽ αὐτή ὡς ὁ προγενέστερος (ἀπ᾽ τούς βασιλεῖς της)· διότι, ἄν ὁ ἴδιος δέν εἶχε διασπείρει ὅλους ἐκείνους, ὥστε νά τούς ἀπομονώση μεταξύ τους, δέν θά εἶχε ὑπάρξει τόπος, πού νά τούς συγκρατῆ ὅλους αὐτούς.
|
Το έργο θα δημοσιευθεί εξ ολοκλήρου στην ιστοσελίδα
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική, περιληπτική, κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του κειμένου για εμπορικούς ή κερδοσκοπικούς λόγους. Τα δικαιώματα αυτά ανήκουν εξ ολοκλήρου στον συγγραφέα κ.Χρίστο Βασιλειάδη.
|
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον www.egolpion.com
19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Share on Facebook
English
Login
Υπενθύμιση κωδικού
RSS