ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ «ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗ ΓΕΝΕΣΗ» [ΕΝΟΤΗΤΑ 11η]

κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

«ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗ ΓΕΝΕΣΗ»

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ 

ΕΝΟΤΗΤΑ 11^η

Τμῆμα Ζ´

1. Μετά ἀπ᾽ αὐτά, πάλι ἔγραψε γιά τό Νῶε, ὁ ὁποῖος “φύτευσε ἀμπέλι καί ἤπιε ἀπ᾽ τό κρασί του καί μέθυσε· καί κοιμήθηκε καί γυμνώθηκε μέσα στή σκηνή του· ὁ δέ Χάμ εἶδε τή γυμνότητα τοῦ πατέρα του καί τήν ἔδειξε φανερά στούς δύο ἀδελφούς του”(Γεν 9, 20-22).

Ἡ μέθη του δέ δέν προῆλθε ἀπ᾽ τόν πολύ οἶνο, ἀλλ᾽ ἐπειδή τόν ἤπιε πολύ ὕστερα. Διότι μέσα στήν κιβωτό δέν ἔπινε οἶνο, ἐπειδή ἐπιπλέον κατά τίς ἡμέρες τῆς καταστροφῆς κάθε ζῶντος, δέν τοῦ ἐπέτρεψε (ὁ Θεός) νά εἰσαγάγη οἶνο στήν κιβωτό.

᾽Επειδή, βέβαια, κατ᾽ ἐκεῖνο τό ἔτος τοῦ κατακλυσμοῦ δέν ἤπιε καί ἐπειδή τό ἔτος πού βγῆκε (ἀπ᾽ τήν κιβωτό) δέν φύτευσε ἀμπέλι —διότι κατά τήν εἰκοστή ἕβδομη ἡμέρα τοῦ (μηνός) Υar, κατά τήν ὁποία εἶχε βγεῖ (ἀπ᾽ τήν κιβωτό) ἡ ἐποχή τῶν στυφῶν σταφυλιῶν δέν [ὑπ.: ἀμφίβολη ἄρνησι, προστεθεῖσα μεταξύ τῶν γραμμῶν] ἦταν, οὔτε ἦταν ἡ ἐποχή τῆς φυτεύσεως ἀμπελιοῦ—, ὅταν δέ κατά τό τρίτο ἔτος φύτευσε ἀμπέλι, {ἤπιε οἶνο} ἀπό σταφίδες πού εἶχε εἰσαγάγη μαζί του στήν κιβωτό, μέχρι πού νά γίνη τό ἀμπέλι κατά τή διάρκεια τριῶν ἤ καί τεσσάρων χρόνων, παρεμβάλλεται διάστημα ἕξι ἐτῶν, κατά τό ὁποῖο ὁ δίκαιος δέν γεύθηκε οἶνο.

2. Καί γιά νά δηλωθῆ ὅτι μετά πολύ χρόνο ἤπιε αὐτός ἐκεῖνο (τόν οἶνο) καί ὅτι γι᾽ αὐτό μέθυσε, εἰπώθηκε “Βγῆκε ὁ Χάμ κι ἔδειξε στούς ἀδελφούς του στήν ἀγορά”(Γεν 9, 22). ᾽Από ποῦ ἄραγε ἐκεῖνοι εἶχαν ἀγορά, παρά ἐπειδή αὐτοί ἔκτισαν πολιτεία; Καί, ἄν εἶχαν κτίση πολιτεία, τήν οἰκοδόμησαν μετά ἀπό πολλά ἔτη. ᾽Ιδού, ἐπιπλέον, ἡ οἰκοδόμησι τῆς πολιτείας καί ἡ διευθέτησι τῶν χώρων τῆς ἀγορᾶς της μαρτυροῦν ὅτι μετά ἀπό ἔτη, ὅπως εἴπαμε, ὁ γέροντας ἤπιε οἶνο καί ὅτι γι᾽ αὐτό μέθυσε. ᾽Επίσης οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ (τοῦ Χάμ), γνωρίζοντας τήν ἁγνότητα τοῦ πατέρα τους καί ὅτι αὐτός καί ξύπνιος καί στόν ὕπνο φυλάγεται ἀπό ἀγγέλους, ὅπως ὁ ᾽Ιακώβ, κάλυψαν μέ τρόμο τήν ἀσχημοσύνη του, χωρίς τά βλέμματά τους νά τή δοῦν.

3. Ὁ Νῶε δέ, “ἀμέσως, μόλις ἀνένηψε, ἀντιλήφθηκε τί τοῦ εἶχε κάνει ὁ μικρότερός του υἱός”. Καί μάλιστα ὁ Νῶε (ταυτοχρόνως) καί κοιμόταν καί ἦταν ξύπνιος. Βέβαια, ἐπειδή κοιμόταν, δέν ἀντιλήφθηκε τή γύμνια του. ᾽Επειδή (ὅμως καί) ἀγρυπνοῦσε, ἀντιλήφθηκε βέβαια τί τοῦ εἶχε κάνει ὁ μικρότερός του υἱός. Τόν καταράσθηκε λέγοντας, “Καταραμένος νά εἶναι ὁ Χαναάν· νά εἶναι στούς ἀδελφούς του δοῦλος τῶν δούλων”(Γεν 9, 25). ᾽Αλλά τί ἀξιόμεμπτο ἔπραξε ὁ Χαναάν ἀκόμη κι ἄν ἦταν ἐν τῇ ὀσφύι τοῦ πατέρα του, ὁπότε, σ᾽ αὐτή τήν περίπτωσι ἔβλεπε τή γυμνότητα τοῦ πατέρα του; Ὑπάρχουν (μερικοί) πού λένε, “᾽Επειδή ὁ Χάμ εἶχε εὐλογηθῆ μαζί μ᾽ ἐκείνους πού εἶχαν εἰσέλθη στήν κιβωτό καί μ᾽ ἐκείνους πού εἶχαν βγῆ ἀπό ἐκεῖ, γι᾽ αὐτό (ὁ Νῶε) δέν τόν καταράσθηκε τόν ἴδιο, κι, ὅμως, ὁ καταραμένος υἱός του τόν λύπησε”. ῎Αλλοι πάλι λένε, “᾽Αντιλήφθηκε ὁ Νῶε ὅ,τι τοῦ ἔκανε ὁ μικρότερος υἱός του, εἶναι βέβαιο ὅτι δέν ἦταν ὁ Χάμ. Διότι ὁ Χάμ ἦταν ὁ μεσαῖος, ὄχι ὁ μικρότερος. Καί γι᾽ αὐτό λένε ὅτι ὁ μικρότερος υἱός του ἦταν ὁ Χαναάν”. Ἑπομένως, ὁ μικρός Χαναάν, βέβαια, γέλασε γιά τή γύμνια τοῦ γέροντος καί βγῆκε ὁ Χάμ φαιδρός καί διηγήθηκε στούς ἀδελφούς του στήν ἀγορά. Καί γι᾽ αὐτή τήν αἰτία, κι ἄν φαίνεται ὅτι ἄδικα ὑπέστη τήν κατάρα (ὁ Χαναάν), ὁ ὁποῖος στήν παιδική του ἡλικία ἔκανε ὅ,τι ἔκανε, ἀλλ᾽ ὅμως δίκαια πῆρε τήν κατάρα, ὁ ὁποῖος δέν τήν πῆρε στή θέσι ἄλλου. Διότι προγνώρισε ὁ Νῶε ὅτι ἡ νεότητα τοῦ Χαναάν σέ καμμία περιπτώσι δέν θά τόν εἶχε ὁδηγήσει σ᾽ αὐτή τήν καταραμένη πρᾶξι, ἐάν δέν ἐπρόκειτο νά εἶναι (στό μέλλον) τά γηρατειά του ἄξια κατάρας.

Ὁ Χάμ δέ χάριν δικαιοσύνης ἀποκλείσθηκε ἀπ᾽ τήν εὐλογία καί ἀπ᾽ τήν κατάρα. Διότι, ἄν ἐλάμβανε κατάρα, καί, ἄν ἐξαιτίας τοῦ γέλοιου του ἐλάμβανε δικαίως κατάρα, ἀλλ᾽ ὅμως, ὄντας ὁ Χάμ καταραμένος θά λάβαιναν κατάρα μαζί του καί οἱ υἱοί του (τοῦ Χάμ), οἱ ὁποῖοι δέν πῆραν καθόλου μέρος στούς χλευασμούς καί στούς γέλωτες. ῎Εγινε, λοιπόν, ὁ Χαναάν καταραμένος ἐξαιτίας τῶν χλευασμῶν του· ἐνῶ ὁ Χάμ ἀποκλείσθηκε ἀπ᾽ τήν εὐλογία λόγῳ τοῦ γέλωτός του.

4. Ἀφοῦ δέ ὁ Χάμ ἔλαβε κατάρα ἐν τῷ προσώπῳ ἑνός τῶν υἱῶν του, (ὁ Νῶε) εὐλόγησε τόν Σήμ καί τόν ᾽Ιάφεθ, λέγοντας, “Νά πληθύνη ὁ Θεός τόν ᾽Ιάφεθ καί νά κατοικῆ (ὁ Θεός) στά σκηνώματα τοῦ Σήμ· καί ὁ Χαναάν νά γίνη δοῦλος τους”(Γεν 9, 27).

Πληθύνθηκε δέ καί ὑπερίσχυσε ὁ ᾽Ιάφεθ ἐν τῷ προσώπῳ τῶν ἀπογόνων του, (οἱ ὁποῖοι μετανάστευσαν) πρός τό βορρᾶ καί πρός τή Δύσι. Καί ὁ Θεός κατοίκησε στή σκηνή τοῦ ᾽Αβραάμ, ἀπογόνου τοῦ Σήμ, καί δοῦλος τους ἔγινε ὁ Χαναάν· διότι (οἱ ἀπόγονοι τοῦ Σήμ) στίς μέρες τοῦ ᾽Ιησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ναυῆ ἐρήμωσαν τίς κατοικίες τῶν (ἀπογόνων τοῦ Χαναάν) καί κατέστησαν δούλους τούς ἀρχηγούς τους.

Εικόνα: Carlo Saraceni (1579–1620), Drunkenness of Noah, first half of 17th century

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Carlo_Saraceni_-_Drunkenness_of_Noah_-_WGA20832.jpg

 Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

15  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ  2011 

Tweet

Share on Facebook