
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΦΛΥΑΡΟ ΣΑΤΑΝΙΣΤΗ
(II)
Σας παρουσιάζουμε αποσπάσματα από μήνυμα σατανιστή
Τα σχόλια είναι από τον Στέφανο.
(ΜΕ ΚΙΤΡΙΝΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΙΣΤΗ)
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΔΩ:
http://www.egolpion.com/apanthseis_satanisth.el.aspx
"Θα δώσω μία ευκαιρία σε σοβαρή συζήτηση, σε λίγες ημέρες γιατί θέλει λίγο δουλίτσα. Πάντως εάν νομίζεις, ότι φλυαρώ, it's up to you."
Μάλλον οι διαχειριστές της ιστοσελίδας σου δίνουν ευκαιρία για σοβαρή συζήτηση. Απ' ότι βλέπω στο δικό σας το φόρουμ ψωνίσατε στις εκπτώσεις πτώματα για να φαίνεστε αρκετοί. Ούτε για όργιο δεν συμπληρώνετε κ ήρθες εδώ μπας και φανείς κάποιος. Ούτε ο πρώτος είσαι ούτε ο τελευταίος. Έχε υπόψη σου, όμως ότι οι προηγούμενοι έφυγαν κλαίγοντας.
"Αφού λοιπόν θεωρείς ότι δεν μπορεί να συνυπάρξει αγάπη με μίσος. ΟΚ. Τότε, όλοι όσοι πολέμησαν υπέρ βωμών και εστιών και προφανώς δεν νομίζω ότι αγαπούσαν τον εχθρό που σκοτώνανε, πως το κάνανε; Δηλαδή ο άλλος σκότωνε, επειδή αγαπούσε; Να μην παρανοούμε ... και κάτι ακόμα, όταν αποκόβεις και διασπάς ένα κείμενο, από την ολότητά του, τότε μπορείς να πεις ότι θέλεις. Τα ίδια παράπονα έχετε και εσείς από μερίδα ημών, ότι απομονώνουμε τμήματα των γραφών ... και τα κάνουμε ότι θέλουμε, γιατί λοιπόν και εσύ κάνεις τα ίδια στα κείμενά μου; Εν πάσει περιπτώσει ..."
Αυτή η αναγωγή σε ένδοξα μοντέλα δεν πρόκειται να σε δικαιώσει. Ο ηρωισμός δεν είναι αποτέλεσμα αγάπης ή μίσους, τουλάχιστον όπως τα εννοείς εσύ. Ο ηρωισμός χρειάζεται άλλα χαρακτηριστικά. Πρωτίστως ανδρεία που είναι απότοκη του αγωνιστικού φρονήματος. Και βέβαια αυτά τα δύο δεν περιμένουν κάποιο ιστορικό έπος για να εκδηλωθούν, αλλά εφαρμόζονται στην καθημερινή ζωή όσων προσπαθούν. Δεύτερον χρειάζεται θυσία, και μάντεψε τίνος αποτέλεσμα είναι η θυσία. Πάντως όχι του μίσους.
Οπότε το ερώτημά σου για το "πως το κάνανε", δεν θα απαντηθεί από τις προϋποθέσεις που θέτεις. Για να βρεις την απάντηση σκέψου ότι οι ήρωες δεν πήγαιναν στο πόλεμο για να σκοτώσουν. Τα υπόλοιπα σ' αφήνω να τα φιλοσοφήσεις. Σημείωσε, σε παρακαλώ την έντονη δυσαρέσκειά μου για την χρήση του παραδείγματος προς στήριξη των θέσεών σου. Τρίζουν πια τα κόκκαλα των προγόνων μας για την κακοποίηση των κατορθωμάτων τους από τους αδόκιμους κάθε ιδεολογικού ρεύματος. Υπερ πίστεως και πατρίδος πολέμησαν οι άνθρωποι.
Όσο για τα κείμενά σου, τι περιμένεις; Δεν πρόκειται να σου δοθεί άδεια να κάνεις διακηρύξεις ή προπαγάνδα εδώ. Γι'αυτό και δεν θα παρουσιαστούν ολόκληρα. Αν δεν σ' αρέσει μην ματαιοπονείς.
"Θα δεχθώ ότι υπάρχει όρεξη για σοβαρή συζήτηση και θα κοιτάξω να το αξιοποιήσω κατάλληλα ... αν και πλέον υποψιάζομαι γιατί δεν γίνομαι κατανοητός. Η δική μου κοσμοθέαση (πλήρης) έχει λόγου χάρη 50+ σημεία, η δική σου μπορεί να απλοποιηθεί σε 20+ σημεία, προσπαθείς με το απλοποιημένο μοντέλο να προσεγγίσεις το πολύπλοκο και εδώ χάνουμε το σημείο αναφοράς."
Όρεξη υπάρχει, σοβαρή συζήτηση δεν βλέπω. Τέλος πάντων αφού μπήκαμε στον χορό θα χορέψουμε.
Η δική σου κοσμοθέαση έχει ένα μόνο σημείο. Φιληδονία και τρυφηλότητα. Μπορείς να την καλύψεις με όσες περισσότερες αποκριάτικες μεταμφιέσεις επιτρέπονται, αλλά στα 50+ σημεία που αναφέρεις αν ενώσεις τις τελείες θα δεις την εικόνα. Για μας είναι ξεκάθαρη. Εσύ είσαι μπερδεμένος. Κοίτα καλύτερα και στον πυρήνα του όλου συστήματος θα βρεις μηδενισμό. Θα επανέλθω σ' αυτό.
Η δική μας κοσμοθέαση είναι ακόμα πιο απλή.
"Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εν όλη τη καρδία σου και εν όλη τη ψυχή σου και εν όλη τη διανοία σου. Αύτη εστί πρώτη και μεγάλη εντολή. δευτέρα δε ομοία αυτή, αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν (Ματθ. 22.37-39)
Αυτά ειναι τα σημεία αναφοράς και των δυο μας, εκ διαμέτρου αντίθετα. Η απλούστευση βοηθά να μην χάνουμε προσανατολισμό. Η πολυπλοκότητα, την οποία θες να προωθήσεις, είναι κατασκεύασμα με σκοπό να μπερδέψει. Πως λέμε "εδώ παπάς, εκεί παπάς, που 'ν' ο παπάς"; Κάτι τέτοιο.
"Υ.Γ.: Δηλαδή κατ' εσάς οι λεγόμενοι πατέρες της εκκλησίας (σας) δεν έκαναν λάθη; Άσε που όντως τα πράγματα από τότε έχουν αλλάξει πολύ. Και μπορώ αυτό να σου το αποδείξω με συγκεκριμένα επιχειρήματα."
Οι Πατέρες της Εκκλησίας, όταν μιλούσαν μα τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, δεν έκαναν λάθη. Όταν μιλούσαν ανθρωπίνως, μπορεί και να έσφαλαν. Αλλά για τα θεολογικά ζητήματα δεν μιλούσαν ανθρωπίνως. Όσοι επεξεργάσθηκαν θεολογικά ζητήματα, με ανθρώπινες νοητικές μεθόδους, έπεσαν σε σφάλματα. Για να διακρίνουμε την διαφορά έχουμε έναν βασικό γνώμονα. Την συμφωνία των Πατέρων. Γι' αυτό και όποιον αποκλίνει από την συμφωνία τον υποψιαζόμαστε.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει και αλλάζουν συνεχώς. Και τι μ' αυτό; Εκτός κι αν εννοείς οτι πρέπει ν' αλλάζει και ο λόγος του Θεού κάθε φορά, που είναι αστείο και μόνο στην διατύπωση. Θα περιμένω τα επιχειρήματα για να δω τι ακριβώς θες να πεις.
"Υ.Γ.2: Για να κριτικάρεις κάποιον, θα πρέπει να κατανοήσεις και το περιβάλλον εις το οποίο λειτούργησε. Άρα για να κατανοήσω τον χριστιανισμό, θα πρέπει να κατανοήσω και το περιβάλλον της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και για να κατανοήσετε τον Anton LaVey, θα πρέπει να κατανοήσετε το περιβάλλον της Αμερικής του 1960, με το "μισό κιλό" ευαγγελιστές, καθολικούς, κλπ. Τότε κάποια "δυσνόητα" γίνονται προφανή."
Η λέξη "κριτικάρω" δεν συνδέεται νοηματικά με την παράγραφο που ακολουθεί (ανακολουθία). Θα υποθέσω ότι πρέπει ν' αντικατασταθεί με την "κατανοώ" που χρησιμοποιείται παρακάτω. Η ιστορικοφιλολογική μέθοδος εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που ένα φαινόμενο μπορεί να εντοπιστεί ή περιορίζεται συγκεκριμένα, χρονικά και τοπικά.
Ο Χριστιανισμός δεν είναι κάτι τέτοιο. Έχει βάθος χρόνου και εξαπλώθηκε αγκαλιάζοντας πολλούς λαούς ανά την υφήλιο. Να διευκρινήσω ότι αναφέρομαι μόνο στην Ορθοδοξία. Δεν συμπεριλαμβάνω τις αιρετικές ομάδες.
Και ο σατανισμός ομοίως, δεν είναι φαινόμενο τοπικά και χρονικά περιορισμένο. Να διευκρινήσω ότι συμπεριλαμβάνω κάθε είδους δαιμονική διδασκαλία.
Αλλά μια κι εσύ διαχωρίζεις το φαινόμενο La Vey, ας το δούμε μεμωνομένα. Ο La Vey είναι ο ξεκάθαρος εκφραστής του μηδενισμού (επανήλθα, όπως υποσχέθηκα), στην πιο εξελιγμένη του μορφή (την δεκαετία του 60 στην Αμερική, όπως ανέφερες). Αυτό μπορεί εύκολα να το αντιληφθεί κανείς, αν μετρήσει έστω και μόνο τις επιδράσεις που δέχθηκε, ακόμη κι αν δεν προχωρήσει στην μελέτη της διδασκαλίας του. Υποθέτω ξέρεις για ποιους πρόκειται, οπότε δεν αναλύω παραπάνω και προχωρώ.
Μάλλον θες να μας πεις ότι η διδασκαλία του είναι μια αντίδραση στους "μισόκιλους" ευαγγελιστές και άλλους. Δεν θα διαφωνήσω σ' αυτό, αλλά στο "προφανής" που αναφέρεις. Διότι προφανής δεν είναι η περίπτωση La Vey, αλλά η περίπτωση του π. Σεραφείμ Ρόουζ. Ο δεύτερος ξεκίνησε την δική του αναζήτηση την ίδια εποχή στην ίδια χώρα, κι αφού μελέτησε τα ιδεολογικά ρεύματα, τα οποία αναπτύσσονταν εκείνο τον καιρό στην Αμερική, και συμμετείχε σε κάποια από αυτά, κατέληξε στην Ορθοδοξία.
Ποια είναι η διαφορά στις δύο περιπτώσεις; Ότι ο ένας αναζητούσε την αλήθεια, ενώ ο άλλος αντιδρούσε (εδώ να σου θυμίσω τα περί καθυστερημένης εφηβείας που ανέφερα σε κάποιο προηγούμενο). Δυστυχώς, είναι ιδίωμα της αντίδρασης η τυφλότητα, διότι αντιδρώντας, αρνείσαι κάποια ψέμματα, αντιδράς και στην αλήθεια. Και αυτό στην μια περίπτωση. Υπάρχει και μια δεύτερη χειρότερη, η αντίδραση να είναι κατευθυνόμενη, και με συγκεκριμενη σκοπιμότητα, όπως και η περίπτωση του La Vey. Όσο καλή πρόθεση και να 'χω, δεν μπορώ να δεχθώ ότι αστόχησε. Ήταν αρκούντως οξυδερκής για να ξέρει τι κάνει. Συνεπώς αποδίδουμε την δράση του στην κακή του πρόθεση, και όχι σε κάποια "προφανή" ή "ευλογοφανή" αντίδραση.
Προφανής και ευλογοφανής άρνηση της πλάνης των αιρετικών (ευαγγελιστών, καθολικών κτλ) είναι η αποδοχή της αλήθειας, δηλαδή της Ορθοδοξίας. Όχι ο σατανισμός.
"Μπράβο παίδες, χρησιμότατοι. Έτσι, πάνω στην βρωμεράν, την κύναιδον, την 666, να μην μείνει ούτε ένας της βλάστης της όρθιος." κτλ.
Σιγά-σιγά θα μας πεις ότι το baphomet αναστέλει την λειτουργία της κανονιστικής 666 και θα σου απαντήσω:
"οι δε Φαρισαίοι ακούσαντες είπον΄ ούτος ουκ εκβάλλει τα δαιμόνια ειμή εν τω Βεελζεβούλ, άρχοντι των δαιμονίων. ειδώς δέ ο Ιησούς τας ενθυμήσεις αυτών είπεν αυτοι΄ πάσα βασιλεία μερισθείσα καθ' εαυτήν ρημούται, και πάσα πόλις ή οικεία μερισθείσα καθ' εαυτήν ου σταθήσεται. καί ει ο σατανάς τον σατανάν εκβάλλει, εφ' εαυτόν εμερίσθη΄ πως ουν σταθήσεται η βσιλεία αυτού;" (Ματθ. 12.25-26)
Το πιασες; Είναι παλιό το κόλπο. (όχι το δικό σου, εσύ πιάστηκες κορόιδο και το πίστεψες).
"Αλλά θέλεις να σας πω κάτι στην τελική. Υπάρχουν ενέργειες μερικών - μερικών της δικής μου πλευράς κατάπτυστες και καταδικαστέες" κτλ.
Γιατί τους κατηγορείς; Δεν ξέρεις ότι "ο συνεπής σατανιστής βασίζεται περισσότερο εις την διάνοιαν εαυτού, παρά προς τους όποιους κανόνες";
"Μην τα βλέπετε, όλα, ότι ένας σατανιστής απλά έπεσε θύμα των ηδονών, κλπ. Αυτά είναι μπούρδες. Το 95%+ για άλλους λόγους ουσιαστικά καταλήγει στην αριστερή ατραπό".
Δεν το βλέπουμε εμείς έτσι. Ή τουλάχιστον αναγκαστικά έτσι. Ο La Vey επιμένει σ' αυτό:
"Satanism encourages its followers to indulge in their natural desires. Only by doing so can you be a completely satisfied person with no frustrations wich can be harmful to yourself and others around you. Therefore, the simplified description of the satanic belief is: INDULGENCE INSTEAD OF ABSTINENCE"
Σου θυμίζει κάτι; Σωστά το κατάλαβες, είναι η αρχή του κεφαλαίου INTULGENCE... NOT COMPULSION, ξέρεις ποιανού βιβλίου, ποιας βίβλου.
Ας το δουν τώρα και κάτι δικοί μας, οι οποίοι επαναλαμβάνοντας τα παραπάνω λόγια, δεν καταλαβαίνουν τι παπαγαλίζουν, κι ας ελέγξουν κι ας διακρίνουν τους προβατόσχημους μέσα στην Εκκλησία, κι ας έχουν βάψει το μαλλί.
Θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που οδηγούν κάποιους στην αριστερή οδό. Ο σατανάς πείραξε τον Κύριο (και πειράζει όλους μας) με τους τρεις πειρασμούς, την φιληδονία, την φιλαργυρία και την φιλοδοξία.
Σε σας, άλλοι επιλέγουν να πουλήσουν την ψυχή τους για την ικανοποίηση της φιληδονίας, άλλοι για την ικανοποίηση της φιλαργυρίας και άλλοι για την ικανοποίηση της φιλοδοξίας.
Από τις τρεις κατηγορίες, η πρώτη είναι κάτι σαν τον φτωχό συγγενή, και η μόνη που φαίνεται. Οι άλλες κατηγορίες είναι αρκούντως πονηρές και κρύβονται βάζοντας την πρώτη μπροστά. Έτσι περνάει απαρατήρητο αυτό που οι ίδιοι έκαναν, και είναι απαραίτητο, διότι ζουν ανάμεσά μας. Μπορεί να είναι το αφεντικό μας ή ο πολιτευτής μας. Με αντιλαμβάνεσαι;
Εν ολίγοις, η πρώτη κατηγορία εκτός από φτωχός είναι και δακτυλοδεικτούμενος συγγενής, αυτοί που τελικά ξεμπροστιάζονται, την στιγμή που οι άλλοι νέμονται την μερίδα του λέοντος. Στην ουσία δηλαδή, όλοι θύματα έπεσαν, αλλά αυτούς που έπεσαν θύμα των ηδονών βλέπουμε. Τους άλλους όχι.
Υ. Γ. «Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον. ότι ευδόκησεν ο πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν» (Λκ. 12, 32).
«Λέγω σοι ότι συ ει Πέτρος και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. ιστ΄ 18).

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ www.egolpion.com
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ: 28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010