Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΑΒΒΑ ΑΓΟΥΡΙΔΗ

Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΑΒΒΑ ΑΓΟΥΡΙΔΗ

Επειδή μετά την κοίμηση του ομοτίμου καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών Σάββα Αγουρίδη τον Φεβρουάριο του 2009, τονίσθηκε μονόπλευρα η συνεισφορά του στα θεολογικά μας γράμματα, δημοσιεύουμε εδώ -χωρίς φόβο και πάθος και με μοναδικό σκοπό τον σεβασμό στην ιστορική αλήθεια- τα παρακάτω ντοκουμέντα: 

1^ο ντοκουμέντο:

Α. Π. Θ. Θεολογική Σχολή

Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας

Ανακοίνωση:

Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στη Γενική Συνέλευση αριθμ. 186/19-1-1996 ύστερα από πληροφορίες ότι καθηγητές Ορθοδόξων Θεολογικών Σχολών διατηρούν επαφές στενής συνεργασίας με την κίνηση του Κορεάτη Σαν Μυούνκ Μουν, ιδρυτού της αυτοαποκαλουμένης «Ενωτικής Εκκλησίας», ο οποίος έχει χαρακτηρισθεί υπό της Εκκλησίας ως αιρεσιάρχης, εκφράζει την βαθύτατη λύπη του για τις ενέργειες αυτές ενίων συναδέλφων και καταδικάζει κάθε πρωτοβουλία ενεργού συμμετοχής σε παραθρησκευτικά κινήματα.

Ο ειρημένος αιρεσιάρχης ισχυριζόμενος ότι έχει λάβει εντολή από τον Χριστό για την ίδρυση του κινήματός του, επιδιώκει τη διαστρέβλωση της Χριστιανικής αλήθειας και εξαπατά το πλήρωμα της Εκκλησίας ισχυριζόμενος ότι είναι ο κύριος της δευτέρας παρουσίας. Επισημαίνεται ότι οι εκκλησιαστικοί θεσμοί έχουν αποκλείσει κάθε επικοινωνία μετά των αμετανοήτων αιρετικών και για τον λόγο αυτόν δεν είναι επιτρεπτόν σε καθηγητές Θεολογικών Σχολών να παραβιάζουν συνειδητά την εκκλησιαστική παράδοση είτε μετέχοντας ενεργά είτε συνεργαζόμενοι με παραθρησκευτικά κινήματα, όχι μόνον αμφιβόλου, αλλά και υπόπτου προελεύσεως.

Θεσσαλονίκη 1 Φεβρουαρίου 1996. Ο Πρόεδρος Βασίλειος Φανουργάκης 

 Σημ. «Π»: Η Ανακοίνωση αυτή εξεδόθη μετά από έγγραφο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος επί μακαριστού αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, το οποίο ζητούσε να καταδικάσουν οι Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης τη συμμετοχή του καθηγητού Σάββα Αγουρίδη στις οργανώσεις του Κορεάτη ψευδομεσσία Σαν Μυούνκ Μουν. Τα άλλα τμήματα εκώφευσαν, ενώ μόνον το Τμήμα Ποιμαντικής Α. Π. Θ. Εξέδωσε την παραπάνω Ανακοίνωση, χωρίς να κατονομάζει όμως τον Σάββα Αγουρίδη! 

2^ο ντοκουμέντο:

Προς κατοχύρωση της πανθρησκείας; Πρωτοστατεί και Ορθόδοξος θεολόγος

Με εντολή του Κορεάτη ψευδομεσσία Μουν δημιουργήθηκε ειδική συντακτική επιτροπή για τη συγγραφή μιας Παγκόσμιας Αγίας Γραφής (World Scripture) με βάση το πνεύμα του Μουν. Όπως είναι γνωστό, ο Μουν και η Ενωτική του Εκκλησία προβάλλεται ως η πραγμάτωση των εσχατολογικών προσδοκιών όλων των θρησκειών του κόσμου, και ο ίδιος ως ο Κύριος της Δευτέρας Παρουσίας στον οποίον υπετάγη ήδη ο πνευματικός κόσμος. Αυτό που εναπομένει είναι να τον αναγνωρίσει και ο φυσικός κόσμος, και έτσι θα παγιωθεί η βασιλεία του Θεού στη γη που ιδρύθηκε το 1960 με τους «γάμους του Αρνίου με τη Νύμφη» (4η γυναίκα του Μουν).

Έτσι η Παγκόσμιος Αγία Γραφή περιέχει όλα τα «κοινά στοιχεία» των θρησκειών του κόσμου, όπως προσδιορίζονται στο πνεύμα της ιδεολογίας του Μουν και ολοκληρώνονται στο πρόσωπο του ψευδομεσσία, που αποτελεί το κέντρο της εποχής της εκπληρωμένης διαθήκης, δηλαδή μαζί με την τέταρτη γυναίκα του (νέα Εύα) το κύτταρο της βασιλείας του Θεού επί της γης.

Το δυστύχημα σ’ αυτή την περίπτωση είναι ότι εκ μέρους της Συντακτικής Επιτροπής, σε ειδική τελετή, παραδόθηκαν τα δύο πρώτα αντίτυπα αυτής της αντίστροφης «Αγίας Γραφής» στον ψευδομεσσία, από Έλληνα Ορθόδοξο Καθηγητή της Θεολογίας. Στη λεζάντα της σχετικής φωτογραφίας, -που εικονίζεται ο καθηγητής πάνω στο βήμα, να προσφέρει τα αντίτυπα στους «αληθινούς γονείς», αναφέρεται: «Ο Δρ. Αγουρίδης παρουσιάζει στον Πατέρα το δώρο των δύο ειδικών εκδοτικών αντιγράφων της Παγκόσμιας Αγίας Γραφής».

Από το περιοδικό Διάλογος του «Διορθοδόξου Συνδέσμου Πρωτοβουλιών Γονέων», τ. 3, σ. 25 

3^ο ντοκουμέντο:

Προσφώνηση Αγουρίδη στον Μουν

«Αιδεσιμώτατε, Μουν, είστε ένας μεγάλος πρωτοπόρος και θρησκευτικός αρχηγός. Τα σχέδια του «Διεθνούς Θρησκευτικού Ιδρύματος» απέδειξαν όχι μόνο αξεπέραστη υπεροχή, αλλά στάθηκαν στην πρωτοπορία της αναζήτησης για να φέρει την ειρήνη ανάμεσα στις θρησκείες. Θρησκευτικοί αρχηγοί και λόγιοι απ’ όλο τον κόσμο συγκινήθηκαν και μεταμορφώθηκαν από τις εμπειρίες τους σ’ αυτή τη δραστηριότητα που εκφράζει το δικό σας όραμα για παγκόσμια ειρήνη. Όλοι εμείς, που συγκεντρωθήκαμε εδώ, είμαστε υπερβολικά ευγνώμονες, γιατί δίνετε τέτοιες ευκαιρίες.

Πριν από λίγα χρόνια αναθέσατε στο «Διεθνές Θρησκευτικό Ίδρυμα» να παρουσιάσει μια Παγκόσμια Αγία Γραφή (World Scripture). Είμαι πολύ ευτυχής που μπορώ να σάς ανακοινώσω σήμερα ότι αυτό το σχέδιο τελείωσε, και έχουμε έναν τόμο ο οποίος σαφώς θα φέρει φως και ελπίδα στον προβληματισμένο και ταλαιπωρημένο κόσμο.

Εκ μέρους του εκδότου, της Συντακτικής Επιτροπής και της Συμβουλευτικής Επιτροπής, το προσωπικό και όλων αυτών που συνέβαλαν στο σχέδιο της Παγκόσμιας Αγίας Γραφής θέλω να εκφράσω την εγκάρδια εκτίμησή μου για την υποστήριξή σας στην έκδοση και παραγωγή της Παγκόσμιας Αγίας Γραφής. Αυτός ο τόμος, συνεπής με τις αρχές του «Διεθνούς Θρησκευτικού Ιδρύματος», περισυνελέγη με ένα πνεύμα σεβασμού προς όλα τα πνευματικά μονοπάτια και με την υπόσχεση μιας διαθρησκευτικής κατανοήσεως και συνεργασίας. Η Παγκόσμια Αγία Γραφή είναι ένα μοναδικό βιβλίο και θα έχει παμμεγέθη ιστορική σπουδαιότητα για το μέλλον της θρησκείας και το μέλλον του κόσμου. Είμαστε στο κατώφλι ενός νέου παγκόσμιου πολιτισμού και αυτός ο Τόμος θα παίξει ένα μεγάλο ρόλο στην ίδρυση του είδους του πνευματικού οράματος που χρειάζεται, εάν πρόκειται να δημιουργήσουμε έναν ειρηνικό κόσμο. Ο κόσμος είχε την ανάγκη ενός τέτοιου τόμου όπως είναι αυτός. Αιδεσιμώτατε Μουν, θέλουμε να σάς ευχαριστήσουμε για την σύλληψη, την εισαγωγή και την παρουσίαση της Παγκόσμιας Αγίας Γραφής. Είναι τιμή και προνόμιο για μένα να σάς παρουσιάσω δύο ειδικά αντίγραφα της εκδόσεως της Παγκόσμιας Αγίας Γραφής. Σας ευχαριστώ».

Από το περιοδικό Διάλογος, τ. 3, σ. 26. Το Αγγλικό πρωτότυπο κείμενο της ομιλίας του Σάββα Αγουρίδη και η φωτογραφία, στην οποία εικονίζεται να επιδίδει την Παγκόσμια Αγία Γραφή στον Μουν, δημοσιεύονται στο περιοδικό του Μουν Today's World, November 1991, σ. 25

Από το περιοδικό «Παρακαταθήκη» τεύχος 64