ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ: "Δεν σας ζητώμεν χάριν, ζητώμεν το αυτονόητο"

ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ:

"Δεν σας ζητώμεν χάριν, ζητώμεν το αυτονόητο"

    Παρακαλώ, δεχθήτε την διαβεβαίωσιν ότι τούτο, πέραν του ότι θα ήτο εμπαιγμός προς τους εμπιστευθέντας ημάς, θα απεδείκνυε και ακραίαν έλλειψιν αυτοσεβασμού Ούτε και είχομεν ποτέ την εντύπωσιν ότι ο δρόμος μας θα είναι ανθόσπαρτος και όλοι οι άνεμοι ευνοϊκοί.

•Ακόμη και τώρα, που είμεθα εις το Αντιπροσωπείον μας.

•Ακόμη και τώρα, που η μία μετά την άλλην αι αποφάσεις των δικαστηρίων καρποφορούν την αλήθειαν, και αποδίδουν την δικαιοσύνην.

•Ακόμη και τώρα που κάποιοι εκ των πεπλανημένων αδελφών, επιστρέφουν εις την κανονικότητα.

Προς όλους, με πολλήν αγάπην, επιθυμούμεν όπως διευκρινίσωμεν το εξής: ένα προσδοκώμεν και ένα προσπαθούμεν: ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝ ΕΥΟΡΚΩΣ.

Ευόρκως δε σημαίνει: μετά πάσης σοβαρότητος και σταθερότητος, προς αποκατάστασιν της λειτουργίας της Μονής ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΑ. Και τούτο «κατά πάντα», βεβαίως, ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ όσο η λειτουργία της Μονής διεξάγεται ΕΚΤΟΣ της έδρας της. Δι’ ημάς είναι φυσιολογικόν, Παναγιώτατε, να βλέπωμεν έτσι τα πράγματα, και να αγωνιζώμεθα αδιαπτώτως. Αυτό αναμένει η Εκκλησία αλλά και αυτό πιστεύομεν.

Έχομεν την ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ, έχομεν την ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ, έχομεν και την ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ως μόνα κριτήρια.

Όπως φαίνεται όμως, και το λέγω μετά πολλής λύπης, εάν η κανονικότης ευρίσκει εις την Εκκλησίαν τον επάξιον φορέα και εκφραστήν της, η νομιμότης εν προκειμένω, δεν εκφράζεται και δεν εφαρμόζεται από τον φορέα εις τον οποίον, εξ αυτού τούτου του Συντάγματος της Χώρας ανάγεται.

Πράγματι, αυτός ο οποίος δυστυχώς αποσιωπά τελικώς, και αγνοεί την νομιμότητα είναι αυτό τούτο το Κράτος εν Αγίω Όρει, το οποίον θέτει εις την μίαν πλευράν της ζυγαριάς την νομιμότητα και εις την άλλην ένα αορίστως εικαζόμενον, και σκοπίμως διογκούμενον, πολιτικόν κόστος, και εκτιμά ότι αυτό ζυγίζει βαρύτερον.

Δικαιολογεί, άραγε, το θρυλούμενον τούτο πολιτικόν κόστος την απώλειαν των κειμηλίων της Μονής; τας αυθαιρέτους επεμβάσεις εις τα μνημεία της; την πνευματικήν και εκκλησιαστικήν ύβριν η οποία συντελείται καθημερινώς εις αυτήν;

Τρέμει η καρδία μου, Παναγιώτατε, όταν διαλογίζομαι ότι εις την Αγίαν Τράπεζαν όπου ελειτούργει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς υπάρχει αντιμήνσιον σχισματικού ψευδοεπισκόπου.

Πονεί η ψυχή μου δια την καταστροφήν του φυσικού πλούτου της περιοχής του Μοναστηριού μας υπό των καταληψιών και των συνεργατών των, την αυθαίρετον υλοτόμησιν του Δασοκτήματος, την άναρχον διάνοιξιν δρόμων, την καταστροφήν των παραδοσιακών μονοπατιών και καλντεριμιών, αλλά και την παράνομον θήραν. Ποίον πολιτικόν κόστος αντισταθμίζει όλα αυτά; Ποία δικαιολογία θα βρεθή όταν απογυμνωθή πλήρως η Μονή;

Ομιλούμεν δια την Μονήν της αυτοκρατείρας Πουλχερίας, της οποίας το παλαιόν καθολικόν καταρρέει καθημερινώς απροστάτευτον.

Δια την Μονήν του Αγίου νεομάρτυρος Αγαθαγγέλου, του οποίου το πνευματικόν αλειπτήριον και ο πύργος κατέρρευσαν. Δια την Μονήν του αοιδίμου προκατόχου Υμών Αγίου Γρηγορίου του Ε΄, του κτίτορος και δωρητού της σκηνής του αυτοκράτορος Ναπολέοντος, τμημάτων της οποίας αγνοείται η τύχη.

Δια την Μονήν του γενάρχου του ρωσσικού μοναχισμού Οσίου Αντωνίου του σπηλαιώτου, του οποίου το ασκητήριον κείται εγκαταλελειμμένον εν ερειπώδει καταστάσει.

Και πόσα άλλα δυνάμεθα να απαριθμήσωμεν, Παναγιώτατε! Ακόμη και το επιδεικτικότερον, την κατάληψιν του υπολοίπου του κονακίου τούτου, εν τω μέσω των Καρυών, παρόντος του Πατριάρχου μας, και παρόντος προ ολίγου του ιδίου του Πρωθυπουργού της Χώρας.

Όλα αυτά συντελούνται υπό ανθρώπων οι οποίοι περιφέρονται ελευθέρως, εισέρχονται και εξέρχονται ανενοχλήτως, εμφανίζονται δημοσίως, δωρίζουν αποκρύπτουν και καταχρώνται τα περιουσιακά στοιχεία της Μονής, αλλά και με πρωτοφανή άνεσιν συλλέγουν ποινάς χλευάζοντες την δικαιοσύνην. Από της θέσεως αυτής, δημοσίως, ενώπιον του Πατριάρχου μας, απευθύνομεν έκκλησιν προς την Κυβέρνησιν: εφαρμόσατε τον νόμον, μην επιτρέπετε την ανομίαν εις το Άγιον Όρος.

Δεν σάς ζητώμεν χάριν, ζητώμεν το αυτονόητον.

Οι ανεχόμενοι, Παναγιώτατε, την κατάστασιν ας «όψονται εις ον εξεκέντησαν». Ας γνωρίζουν δε ότι ημείς θα επιμείνωμεν εις την νομιμότητα και κανονικότητα και δεν θα παύσωμεν να ζητώμεν τα αυτονόητα. Ει δ’ άλλως, θα έχωμεν αποδειχθή επιλήσμονες του σκοπού εφ’ ω ετάχθημεν.

Ολόκληρος ο λόγος του ηγουμένου στη ΡΟΜΦΑΙΑ

 Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον    www.egolpion.com

8  ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ  2011 

Tweet

Share on Facebook